Jeremy Clarkson kondigde vorige week via zijn serie Clarkson's Farm aan dat hij lijdt aan kanker, maar inmiddels is de tv-persoonlijkheid in remissie. In The Times komt hij nu met een belangrijke oproep.
Clarkson is een bekend gezicht op de Formule 1-grid en deelt vaak zijn mening over de sport via social media. De voormalig Top Gear-presentator heeft tegenwoordig een druk leven op zijn eigen boerderij, waar al jaren een succesvolle serie over gemaakt wordt.
In Clarkson's Farm wordt de kijker meegenomen in het leven van een Britse boer, al gaat het er bij Clarkson op de boerderij nog wel iets chaotischer aan toe. Het laat zien dat het leven op het platteland hoge pieken en diepe dalen kent.
En zo'n diep dal was vorig jaar mei, toen Clarkson te horen kreeg dat hij leed aan prostaatkanker. De tv-persoonlijkheid vertelde dat het een agressieve vorm was, maar dat de dokters er snel bij waren omdat Clarkson zich liet testen. Inmiddels is hij in remissie, zo heeft hij laten weten. Hij is voornemens om bij de zestig procent van de mannen te horen die geen terugval krijgt.
Tegenover The Times deelt Clarkson hoe hij zijn ziekte ervaren heeft. De Brit benadrukt dat het kantje boord is geweest. Hij drukt alle mannen op het hart om zich regelmatig te laten testen.
“Het was een agressieve vorm van kanker. Het had zich kunnen uitbreiden, het had naar de alvleesklier kunnen uitzaaien, het had overal naartoe kunnen gaan, en dat zou een groot probleem zijn geweest.”
“Daarom wil ik tegen iedereen die dit leest zeggen: alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft, laat je onderzoeken. Het is niet ongemakkelijk, het is niet onwaardig. En het is een no-brainer. Ik heb het gedaan, en daarom zit ik hier nu, elf maanden later, met jullie te praten. Ik heb zoveel mensen aan kanker zien overlijden. Ik durf er niet aan te denken hoe het moet zijn om te leven in de wetenschap dat een ziekte je zal doden."
Het minder goede nieuws voor Clarkson was dat er een sonde in zijn rectum moest om een echo te kunnen maken. “In mijn gedachten was [de sonde] zo groot als een potlood. Je wordt natuurlijk verdoofd voor de ingreep, dus je ziet er niets van. Later vroeg ik de arts hoe groot het was en hij zei dat het meer de grootte had van een afvalcontainer op wieltjes. Dat verklaart waarom ik me daarna zo ongemakkelijk voelde toen ik op een tractor rondstuiterde.”
Lees het artikel op de mobiele website