George Russell is niet van plan om de Formule 1 zomaar te verlaten, ondanks dat hij dit seizoen pijnlijk is verslagen door zijn teamgenoot Kimi Antonelli. De kans is zeer groot dat de Italiaan in Mexico zijn titelfeest al mag vieren, terwijl Russell aan het begin van het seizoen werd aangewezen als de topfavoriet.
Na de eerste race van 2026 was er vrijwel niemand die had verwacht dat Russell met nog vijf races te gaan moest vrezen voor zijn tweede plek in het wereldkampioenschap. De Brit won overtuigend in Australië, maar daarna ging het snel bergafwaarts met de resultaten, terwijl Kimi Antonelli vijf keer op rij won.
In de tweede seizoenshelft gaat het niet veel beter met Russell. Hij won nipt in Azerbeidzjan, maar door een kapotte motor in Maleisië en een daaropvolgende gridstraf in Singapore zorgden voor een mokerslag in zijn strijd om de wereldtitel.
Het feit dat Toto Wolff geen verklaring kon bedenken voor Russells matige achtste plek in Austin, laat zien dat de coureur in een diep dal zit. Een vijfde plek als eindklassering in het wereldkampioenschap dreigt, maar de Brit maakt duidelijk dat hij niet van plan is om de koningsklasse te verlaten. Integendeel, want hij verwacht alleen maar sterker te worden door de lessen die hij dit jaar geleerd heeft.
"Eerlijk gezegd heb ik dit jaar waarschijnlijk meer over mezelf geleerd dan ik eigenlijk had gewild", geeft Russell toe tijdens een interview in Mexico.
"De hoogte- en dieptepunten die je in de sport meemaakt, zijn enorm, en dat komt omdat we allemaal zo begaan zijn met wat we doen", begint Russell.
"Maar ik houd mezelf voor dat ik 28 jaar oud ben. Ik zie dat Lewis [Hamilton] op zijn 41e nog steeds uitstekend presteert en Fernando [Alonso] op zijn 44e. Weet je, Lewis heeft het merendeel van zijn titels behaald toen hij in de dertig was, en dit jaar zal absoluut niet bepalend zijn voor mijn hele carrière. Het zal me niet breken. Het zal me juist sterker maken."
"Ik ben best trots op mijn veerkracht en hoe ik terug ben gekomen na heel zware momenten. Sterker nog, op mijn dieptepunten van dit seizoen ben ik over het algemeen heel, heel sterk teruggekomen – en dan had ik na die goede race weer een slechte."
"Dus misschien is het iets wat ik ook moet analyseren, want ik presteer altijd het best na mijn slechtste races; misschien is het gewoon toeval. Misschien zit er wel iets in, maar ik heb meer jaren van mijn leven geracet dan niet, en ik heb meer succesvolle jaren gehad dan relatieve mislukkingen."
"En ik denk niet dat er ook maar één atleet is, hoe goed hij of zij ook is, die elk jaar van zijn of haar carrière op het allerhoogste niveau presteert. Helaas is dit jaar voor mij misschien wel op het moment gekomen dat ik het het hardst nodig had. Maar dit is zeker niet het einde van mijn reis."
"Ik heb nog ruim 12 tot 15 jaar in me."
Lees het artikel op de mobiele website