Christian Horner werd in juli 2025 ontslagen bij Red Bull Racing, in een periode waarin Max Verstappen ontevreden was over het team. Toen Horner zijn vertrek aankondigde tegenover de Red Bull-medewerkers, dachten ze in eerste instantie dat Verstappens vertrek werd onthuld.

Na een lange periode vol tegenvallende resultaten en onrust achter de schermen, besloot Red Bull om medio 2025 afscheid te nemen van Horner. De Brit werd in Londen op de hoogte gesteld van zijn ontslag, maar hij weigerde om direct daarna naar huis te gaan.

Eerst wilde hij zijn team bedanken, na twintig jaar trouwe dienst. Horner organiseerde de volgende dag een bijeenkomst in Milton Keynes, maar kondigde van tevoren niet aan waar het over zou gaan. Hij wilde niet dat het nieuws zich op die manier zou verspreiden.

“Ik denk dat ik dat graag wilde doen, daar voor het team staan, en daar ben ik dankbaar voor”, zo begint Horner over de dag van zijn ontslag in een gesprek bij de High Performance Podcast. “Toen dit aanvankelijk aan mij werd voorgelegd, zou er een persbericht worden uitgegeven en zouden de medewerkers het op internet lezen."

“Ik ben Oliver Mintzlaff en Red Bull van toen dankbaar dat ze me die kans hebben gegeven. Ik had specifiek gevraagd of ik de volgende dag het personeel mocht toespreken."

“Er bestond bezorgdheid dat het al in de media bekend was – er waren sowieso al zoveel lekken rond Red Bull – maar ze hebben die wens van me ingewilligd."

Grote verrassing

Horner vertelt dat zijn team niet had verwacht dat hij zijn eigen ontslag zou aankondigen, maar de exit van Verstappen, die op dat moment ontevreden was over de prestaties van Red Bull Racing en in gesprek was met Mercedes.

“Toen ik voor het team stond dat ik zelf had opgebouwd, dachten ze allemaal dat ik daar was om te zeggen dat Max zou vertrekken, omdat er geruchten de ronde deden dat Max niet gelukkig was bij Red Bull", gaat Horner verder.

“Het was dus stampvol. De zaal zat helemaal vol en ik voelde gewoon een enorme schok door de zaal gaan, en toen kwam de emotie."

“Ik zag mensen voor me huilen en ik zag alleen maar verbijstering, en de reactie die ze me gaven, dat was wat me toen volledig de adem benam en toen begon het tot me door te dringen dat dit de laatste keer zou zijn dat ik voor deze groep mensen stond die zoveel voor me betekende.”