Sebastian Vettel heeft in een podcast de herfstdagen van zijn carrière besproken. De Duitser hield er in 2022 mee op na een laatste avontuur bij Aston Martin, maar volgens de viervoudig wereldkampioen begonnen de eerste scheurtjes al in 2018 te ontstaan.

Vettel was van 2010 tot 2013 de baas in de Formule 1. De voormalige coureur van Red Bull Racing won in die periode vier wereldtitels, maar wist dat kunstje niet te herhalen in zijn tijd bij Ferrari.

De Duitser koos voor een overstap naar de Scuderia om daar hetzelfde te doen als wat zijn goede vriend en idool Michael Schumacher lukte, maar ondanks dat de coureur vaak op de hoogste trede van het podium stond, wist hij geen vijfde titel te bemachtigen.

In de podcast Beyond the Grid vertelt Vettel dat hij aan het einde van zijn periode bij Ferrari voor het eerst aan zijn carrière begon te twijfelen.

"Ik heb natuurlijk sterke jaren gehad, ik heb het kampioenschap gewonnen, 2015 was een heel sterk jaar. In 2017/2018 en vervolgens in 2019 en 2020 ging het al bergafwaarts met me, en ik ben blij dat ik dat nu kan zeggen, want ik had niet meer die laatste ultieme drive."

Geen zin meer

Vettel besloot in 2022 om afscheid te nemen van de Formule 1 en hoewel de coureur in de laatste jaren nog gelinkt is aan een stoeltje, heeft de Duitser duidelijk gemaakt dat hij vindt dat de jongere generatie de kans moet krijgen. Vettel herinnert zich hoe hij zich voelde aan het einde van zijn carrière en gaat daar nu verder op in.

"Ik herinner me nog dat ik in 2018 aan het seizoen begon en naar de eerste race reisde. Ik had echt geen zin om te gaan. Ik wilde natuurlijk wel racen, maar ik had geen zin om te reizen", zei Vettel.

"Het was alsof ik geen zin had om weer een dag in een vliegtuig te zitten, en dat was raar. Ik dacht: 'Waar heb je het over? Je houdt hier toch van? Natuurlijk houd ik hiervan'."

"Toen won ik de eerste race en toen was ik helemaal opgewonden en ging ik naar de tweede race met het idee: 'Ik ga winnen, ik ga winnen'. Ik won de tweede race en toen ging het seizoen verder. Het was een heel erg sterk seizoen. En toen, in 2019, was het misschien ook een moment waarop de kinderen oud genoeg begonnen te worden om te zeggen: 'Papa, ga niet weg'."

“Vroeger keek de hond me altijd aan, alsof hij wist dat ik wegging als de koffer voor de deur stond. Het was moeilijk om afscheid te nemen van de hond, maar met kinderen was het nog veel moeilijker.”