Pierre Gasly heeft een boekje opengedaan over het verlies van zijn goede vriend Anthoine Hubert. De voormalig teamgenoot van Max Verstappen moest in 2019 toekijken hoe zijn vriend omkwam door een crash in België. Gasly vertelt dat hij er heel lang over gedaan heeft om het verlies te verwerken.

Hubert verongelukte tijdens de Formule 2-race op Spa-Francorchamps in 2019. De Fransman moest uitwijken voor een andere auto na de Eau Rouge-Raidillon-bochtencombinatie, waardoor hij na een crash in de bandenstapel overdwars terug het asfalt op kwam. Hubert werd daarop getorpedeerd door Juan Manuel Correa, een andere coureur die tevens de macht over het stuur was verloren. 83 minuten na de crash overleed de vriend van Gasly.

In een gesprek met F1.com vertelt Gasly hoe zijn relatie met Hubert was. Uit de manier waarop Gasly over zijn verongelukte vriend praat is duidelijk op te maken dat de Alpine-coureur diep geraakt is.

"We maakten deel uit van dat programma toen we tussen de tien en vijftien jaar oud waren", begint Gasly. "Het waren vijftien coureurs in Frankrijk met potentieel en talent, en Anthoine was een van hen."

"We waren kamergenoten. We waren klasgenoten. We ontbeten samen, gingen samen naar de les, lunchten samen en trainden samen. Als ik dertien push-ups deed, deed hij er veertien. Dan deed ik er nog een keer vijftien. We spoorden elkaar enorm aan om het beste uit elkaar te halen."

Gasly heeft het ongeluk live gezien, maar hij kwam er later pas achter dat Hubert in een van de auto's zat.

"Ik probeerde altijd naar de F2-race te kijken en ik zag de crash, de rode vlag, en aanvankelijk wist ik niet wie erbij betrokken was, maar het zag er slecht uit. Mijn teammanager vertelde me dat Anthoine erbij betrokken was."

"Zodra ik klaar was met de briefing, rende ik naar beneden om meer informatie te krijgen. Toen ik de trap afliep, zag ik in de verte mijn ouders in tranen uitbarsten. Helaas begreep ik meteen wat er was gebeurd."

"Het is gewoon pijn. Het was slechts een kwestie van tijd voordat Anthoine in de F1 terechtkwam. Het leek alsof dat zijn lot was, maar het was niet de eerste keer dat ik deze emoties moest doorstaan met een van mijn beste vrienden."

"Ik had twee jaar eerder een vriend uit mijn geboortedorp verloren, en twee jaar later gebeurde hetzelfde met Anthoine, met wie ik een zeer hechte band had."

Terug naar Toro Rosso

Gasly was vlak voor de Grand Prix van België teruggezet naar het team van Toro Rosso, omdat hij niet goed presteerde bij het team van Red Bull Racing. De Fransman kan zich nog goed herinneren hoe mensen daar meer mee bezig waren dan de dood van zijn vriend.

"Achttien uur later ga je naar de Grand Prix. Het enige wat mensen me het hele weekend konden vragen, was hoe slecht ik me voelde over de degradatie enzovoort, en dan denk je: het grotere geheel, er is meer in het leven dan dit. Ik ken deze man gewoon al zo lang."

"We hebben zoveel momenten gedeeld, zowel op het circuit als daarbuiten. Eerlijk gezegd kan ik het nog steeds niet geloven, het is ontzettend moeilijk om met mijn emoties om te gaan. Ik denk dat het me jaren heeft gekost om te verwerken wat er was gebeurd en om het leven te accepteren zoals het is. Je leert veel dingen op school en van je ouders, maar je leert nooit hoe je met jezelf om moet gaan in dit soort situaties."

Laatste moment

Gasly kan het zichzelf ook moeilijk vergeven dat hij niet op een fijne manier afscheid heeft kunnen nemen van Hubert. De Alpine-coureur vertelt hoe zijn laatste moment met de verongelukte rijder is gegaan.

"Waar ik spijt van heb, is dat we na de race in Boedapest samen met Anthoine naar een feestje zijn gegaan. Ik wilde niet te laat weggaan, dus ben ik eerder vertrokken. Ik probeerde hem te vinden, maar ik kon hem niet vinden in de club."

"Ik liep de club uit en toen ik wegging, zag ik hem. Hij stond buiten op het terras van de club. Ik zwaaide naar hem en zei: 'Dag, fijne zomer, ik zie je in Spa.'"

"Ik heb hem na het ongeluk nooit meer teruggezien. Ik wou dat ik wat langer in de club was gebleven om hem te omhelzen of op een andere manier afscheid te nemen. Maar het heeft me geleerd om de momenten met onze dierbaren te koesteren en niets als vanzelfsprekend te beschouwen."